17 jaar lang was de ploeg van K.S.V.Deerlijk- Atlas aanwezig in de Ronde van
Aosta. Jawel, de lastigste ronde die er bestaat voor wielrenners in spe,
met name de amateurs.
In 1978 zijn we er voor de eerste maal naar toe geweest en de eerste jaren
was dat met vallen en opstaan. In 1981 konden we voor het eerst vaste voet
op de berggrond zetten met Paul Haeghedoren (zaliger) als 3de in de
eindstand. En toen kwamen de gouden jaren eraan:
1982 en 1983
Op deze foto kunt u de jonge maar reeds goed gevormde ploeg van K.S V.
Deerlijk- Atlas zien.
Van links naar rechts: verzorger Ronny Deprez, mekanieker Werner Simoens,
renners: Stefaan Morjean, Luc Wallays, Eric Van Lancker, Martin Durant,
verzorger Francois Vandekerckhove, renner Dirk Gyselinck en ploegleider Walter
Coucke. We hadden de proloog, een inleidende ploegentijdrit gewonnen en Eric
Van Lancker droeg de witte met rood-zwarte band leiderstrui.

In de tweede rit een ontsnapping met op de voorgrond Luc Wallays voor Eric
Van Lancker en anderen. Wallays pakt de punten voor de bergprijs.

We spreken nog altijd van 1982. Luc Wallays wordt gehuldigd als bergkoning
van de Ronde.
De gele trui is synoniem van eindwinnaar van de bergprijs in de Ronde.
Rechts de eindwinnaar Stefano Tomasini.

Op de handelsbeurs in 1982.
Ter gelegenheid van Deerlijk kermis houdt K.S.V. Deerlijk een reünie van
ex-kampioenen van K.S.V. Deerlijk. We herkennen van links naar rechts: Rudy
Cottenies, bestuursleden Luc Destoop en Christian Beernaert, André Noyelle,
Olympisch
Kampioen in1952, Willy Truye, Dirk Baert, Armand Desmet, Philippe Schotte,
Briek Schotte en André Pieters.

Ondertussen zijn we in 1983. De verwachtingen zijn groot. De spanning is
groot. Ook in de Italiaanse kranten is Luc Wallays, die in 1982 niet alleen
als bergkoning eindigt maar ook 3de wordt in het eindklassement, de grote
favoriet. Zal voor de eerste keer in de geschiedenis een buitenlander de
Ronde van Aosta winnen? Wij zijn in de finale van de 2de rit. De eerste rit is
gewonnen door een andere favoriet Alberto Volpi. Twee mannen blijven over na
een lange ontsnapping met 15 renners waar ook Eric Van Lancker bij was. In
de laatste beklimming loopt Luc Wallays weg met Bressan, ploegmaat van
Volpi. Bressan zal winnen en de nieuwe leider worden, Luc Wallays staat 2de.


Op de derde dag is Luc Wallays leider geworden. De 5de rit de voorlaatste
dag is de koninginnenrit met 2 cols van 1ste en 1 col van 2de categorie. De
tegenstand is zeer zwaar, Volpi, Cortinovis en Bressan rijden voor het grote
team van Fiat-Agri (Turijn)
Maar ook de ploeg van K.S.V. Deerlijk-Atlas is sterk en het is meer dan
nodig.
Eric Van Lancker, Stefaan Morjean, Filip Cottenies en Martin Durant zijn
een enorme steun voor leider Luc Wallays die het bij momenten niet meer ziet
zitten. Hij wordt bestookt dat het soms niet meer mooi is, maar dat is nu
eenmaal de sport.
We zien Luc Wallays eenzaam in de achtervolging in de afdaling van de
Pantoleon naar de voet van de finale Col de la Madeleine waar de eindstreep
ligt. Volpi, Cortinovis en Vannucci zijn ontsnapt. Hij staat er alleen voor.

De ganse beklimming van de Madeleine alleen gedaan komt Wallays met de
laatste krachten uit zijn lijf boven. Hij houdt 32 seconden over in het
klassement om de laatste rit aan te vangen. Mekanieker Yves Simoens juicht
nu al. De volgwagen van de ploegleider heeft alles meegemaakt.

Ook in de laatste rit pareert de ploeg van K.S.V. Deerlijk-Atlas alle
tegenaanvallen. Volpi staat 2de en Cortinovis 5de, allebei van Fiat. Volpi
wil zelfs niet als 2de naar het podium komen. De vreugde en de voldoening
zijn groot in het Belgische kamp en de gouverneur
van Aosta steekt de hand van ploegleider Walter Coucke in de hoogte.
Natuurlijk is het de ploeg die het voor mekaar heeft gebracht en het is Luc
Wallays die heeft gewonnen.
Onvergetelijk!!!!!!

GIRO VALLE D’AOSTA 1989
Teksten en foto's Walter Coucke