NORBERT COREELMAN ZEGEKONING MET TE WEINIG LEF
Als zegekoning bij de onafhankelijken kreeg Norbert Coreelman, samen met zijn vriend Romain Van Wynsberghe, een profcontract aangeboden bij de
sterke ploeg St. Raphaël-Geminiani onder de leiding van Raymond Louviot.
Beide jonge Vlamingen aanvaardden het aanbod maar dat bleek achteraf
toch niet een zo erg goede keuze geweest te zijn. Ze kwamen in een wat
vreemde omgeving terecht en geraakten niet echt aan de bak. Vooral
Coreelman miste het nodige lef om zichzelf meer op te dringen en dat lag
hem natuurlijk aan zijn karakter: hij was een brave, correcte, eerlijke
man die wel sterk was maar nooit om aandacht riep, liefst zelfs
onopgemerkt door het leven ging.Een soort terughoudendheid dus die hem op de gulden middenweg hield maar er tevens voor zorgde dat hij als profrenner niet de resultaten behaalde die men logischerwijze van hem verwachtte. Er stak meer in de man!
DE WEEFDRAAD VAN HET BEGIN
Norbert Coreelman werd op 26 februari 1935 te Deerlijk geboren als enig kind van een textielarbeider. Na zijn lagere studies vond hij, net als zijn vader, werk in de textielnijverheid maar voelde hij zich - God weet om welke reden – ook aangetrokken tot het wielrennen. Hij was weliswaar een sportieve jongeman die veel aan lichaamscultuur deed, maar niets in zijn omgeving zette er hem toe aan om te beginnen koersen.Dat moeder stiekem naar zijn prestaties ging kijken en zich daarbij verdekt opstelde langs het parcours, typeert het klimaat van zijn familie.
In 1950 startte Coreelman zijn wielerloopbaan bij de niet-aangeslotenen:
onderbeginnelingen. Zijn eerste wedstrijd reed hij op 21 mei te Stasegem: van de
14 vertrekkers kwam hij als 7de aan en stak daarmee 75 BEF kindergeluk op zak.
Nog in datzelfde jaar reed hij 24 koersen waarvan hij er uiteindelijk
drie won. Zijn eerste zege kwam er op 27 augustus te Wielsbeke, zijn derde
behaalde hij al op 2 september voor eigen volk te Deerlijk – St. Lodewijk.
Wie er dagboeken op naslaat, verneemt dat hij toen voor een overwinning
bij die "kleintjes" de kokette som van 200 BEF kreeg.
't Is maar dat je het weet !
In 1951 sloot Norbert Coreelman aan bij de nieuwelingen van de B.W.B. Het duurde tot 30 juni 1952 vooraleer hij zijn eerste B.W.B. koers won. Dat gebeurde te Otegem en de eerlijkheid gebiedt ons te zeggen dat er die dag maar 7 vertrekkers waren. Nog datzelfde jaar won hij evenwel ook te Vichte.
De ban was gebroken en in 1953 passeerde hij al 8 keren langs het bloemenmeisje. In augustus van dat jaar stapte hij trouwens over naar de categorie van de liefhebbers waar hij nog zes koersen reed, met een 9de plaats als beste resultaat.
Zijn carrière als liefhebber kende zowat dezelfde gestage evolutie als die bij de nieuwelingen: het duurde weer een tijdje vooraleer hij tot spraakmakende uitslagen, zeg maar overwinningen, kwam. Allicht moeten we de verklaring daarvoor zoeken in het feit dat hij niet echt de gave van de sprint had maar veeleer op kracht moest presteren.
Zijn eerste zege bij de liefhebbers boekte hij op 27 juni 1954 te Oudenaarde. Het bleef ook zijn enige overwinning vooraleer hij voor een 21 maanden lange diensttijd in Duitsland werd opgeroepen.
DE ECHTE DOORBRAAK
Pas na de vervulling van zijn legerdienst werd Norbert Coreelman een
opvallende figuur in het wielerpeloton. Zijn prestaties gingen steeds in
stijgende lijn en de overwinningen stapelden zich op.Een kort overzicht:
1956: Liefhebber: 3 overwinningen.
1957: Liefhebber: 13 overwinningen.
Opgenomen in de preselectie voor het WK te Waregem maar niet weerhouden.
In 1957 won Norbert de Nijverheidsprijs te Deerlijk.1958: Liefhebber: 5 overwinningen.
Ritzege in de Ronde van Engeland (9de in de eindstand) en winnaar met de
Belgische ploeg van het landenklassement.
Onafhankelijke: 3 overwinningen
1959: Onafhankelijke: 7 overwinningen (zegekoning)
talrijke ereplaatsen o.a. 2de in Gent – Wevelgem na zijn vriend
Romain Van Wynsberghe.
Het podium van Gent-Wevelgem 1959 voor Onafhankelijken.
Van links naar rechts: Norbert Coreelman (2de), Romain Van Wynsberghe (1ste) en Piet Rentmeester (3de).
BEROEPSRENNER
Van 1960 tot 1965 reed Norbert bij de beroepsrenners. Hij behaalde in totaal 4 overwinningen:
Destelbergen (1961),
Flobecq (1962),
Ninove (1964) en Merelbeke (1965).
In 1964 werd hij, met zijn 2de plaats te Ruddervoorde na Noël Foré, ook kampioen van de provincie West-Vlaanderen. In 1963 plaatste hij zich 2 keer 2de in Franse koersen.
Voor een renner van zijn niveau waren de uitslagen echter te min. Daarenboven verwaterde Norbert in het regionale circuit. Zijn illusies op een grote doorbraak ebden langzaam weg en in 1966 ging hij terug, en nu onomkeerbaar aan de slag als wever. Tot aan zijn brugpensioen in 1993 zou hij die job blijven vervullen.
CLUBLIEFDE
Norbert Coreelman bleef ook na zijn actieve koersperiode de fiets getrouw. Voor de club waar hij opgegroeid was, K.S.V. Deerlijk, bleef hij hard en veel aan het werk. Hij gaf zich met hart en veel begeestering aan allerlei taken: verzorger, mecanicien, begeleider en parcoursbouwer. Later werd hij ondervoorzitter en rechterhand van Walter Coucke.Hij bleef echter ook zelf een fervent fietser en als dusdanig bouwde hij bij K.S.V. Deerlijk een bloeiende toeristenafdeling uit waarvan hij meer dan 20 jaar de bezielende, maar ook wijze en bezadigde voorzitter bleef. Hij fietste drie maal naar Lourdes en éénmaal naar Aosta.
Na zijn derde Lourdesreis begon zich echter zijn ziekte te manifesteren. Met veel moed bleef hij die dragen en hopen op beterschap. Op 21 januari 2000 moest hij definitief de strijdbijl opbergen: in zijn vertrouwde familiale omgeving gaf hij de geest.
IN HET BLOED
Norbert en Lutgarde kregen drie kinderen, twee jongens en een meisje. De beide zoons volgden hun vader in de wielersport. Het dient gezegd, Norbert zag dat wat graag gebeuren.Ze boekten geen onaardige uitslagen maar zagen een profcarrière toch niet zitten. Ze haakten dan ook af nadat ze enige jaren bij de liefhebbers hadden rondgereden. Op hun beider palmares prijken een twintigtal overwinningen.
Voor Dominique (°1963) was daar een zegepraal bij in het Azencriterium te Ronse.
Ludovic (°1964) boekte drie overwinningen in de schiftingswedstrijden voor de Gouden Fiets.
De dochter Angelique koerste niet!
Via deze link vind je het palmares van Norbert Coreelman.
http://www.memoire-du-cyclisme.net/palmares/coreelman_norbert.php
